மக்களின் துயரம்
தெரியாத உனக்கு
ஏன் இந்த அரியணை ஆசை....
கொத்து கொத்தாய்
தமிழ் மணிகள்
செத்த போது...
கலங்காத நீ
மூன்று சீட்டுக்காக
பாஷை தெரியாத...
உன் மைந்தனை
பேச்சு வார்த்தைக்கு
அனுப்பிய சூட்சுமம் என்ன...
கொள்ளையடித்த ராசனை
கதிரவன் என
கொண்டாடிய நீ...
அவனை அந்தரத்தில்
விட்டு விட்டு
ஆனந்தத்தில் திளைப்பதென்ன...
கோடம்பாக்கம்
ரியல் எஸ்டேட்
என எல்லா ஸ்தலத்திலும் உன்....
ஆக்டோபஸ் கரம்
பரவி கிலி ஏற்படுத்துகிறாய்
மக்களுக்கு பயம் ஏற்படுத்துகிறாய்...
இலவசம் இலவசம் என
மக்களை சிந்திக்க விடாமல்
டாஸ்மாக்கை மிளிர வைக்கிறாய்...
தமிழை தமிழ்நாட்டை
உன் [சொந்த] மக்களுக்காக
இருள வைத்து விட்டாயே.....
எண்ணிக்கொள் நாட்களை
வீறு கொள்ளும் வேங்கை மனம்
மக்களின் ஓட்டாக மாறி.....
உன் அரியாசனத்தை
சரிக்கும் அந்த நாள்
இதோ உன் வாசற்படியில்.....
